De pijn voorbij

Vanmorgen lazen we aan tafel een stukje uit de tienerbijbel. Over die rijke jongere die zo zijn best deed in de hemel te komen, maar teleurgesteld bij Jezus vandaan ging. Zijn hart lag meer bij zijn bezit dan bij zijn Heer. En over die rijke, frauduleuze belastinginner, die niet meer ophield met uitdelen. Hij had Jezus ontmoet. Echt ontmoet. En dat veranderde zijn leven.

Terwijl ik bezig was met de dagelijkse dingetjes in huis, kwam er een zinnetje in mij naar boven. Het was de reactie van Petrus op Jezus’ reactie op de reactie van die rijke jongen. En dat zinnetje bleef bij mij haken. Je leest het in Markus 10:21-28:

Jezus keek hem (de rijke jongere) liefdevol aan en zei tegen hem: ‘Eén ding ontbreekt u: ga naar huis, verkoop alles wat u hebt en geef het geld aan de armen, dan zult u een schat in de hemel bezitten; kom dan terug en volg mij.’ Maar de man werd somber toen hij dit hoorde en ging terneergeslagen weg; hij had namelijk veel bezittingen.

Jezus keek de kring rond en zei tegen zijn leerlingen: ‘Wat is het moeilijk voor rijken om het koninkrijk van God binnen te gaan.’ De leerlingen schrokken van zijn woorden. Maar Jezus zei nog eens uitdrukkelijk: ‘Kinderen, wat is het moeilijk om het koninkrijk van God binnen te gaan: het is gemakkelijker voor een kameel om door het oog van een naald te gaan dan voor een rijke om het koninkrijk van God binnen te gaan.’ Nu waren ze nog meer ontzet, en ze zeiden tegen elkaar: ‘Wie kan er dan nog gered worden?’ Jezus keek hen aan en zei: ‘Bij mensen is dat onmogelijk, maar niet bij God, want bij God is alles mogelijk.’ Petrus nam het woord en zei: ‘Maar wij hebben alles achtergelaten om u te volgen!’

Die laatste regel, die kwam tijdens het schoonmaken in mijn gedachten. Het is nu ruim elf jaar geleden dat we vanuit Harderwijk naar Almere kwamen om de Heer te dienen. We merkten al die tijd dat het gezegend werd. Dit is wat we altijd wilden doen, wat op ons hart lag en hoe we wilden leven. We hebben familie, huis en omgeving achtergelaten om de Heer te volgen. Met liefde, overtuiging en toewijding. Twee jaar geleden, nadat we gesetteld waren in Almere Buiten, volgden we opnieuw de weg die God ons liet zien naar Almere Haven. En ook dit werd gezegend.

Als je loslaat in Naam van de Heer,
betekent dat niet per definitie
dat de film doorloopt
in een zonovergoten landschap
met grazende schaapjes
in een zacht bedje van gras.

Desillusie
Toch merk ik in de loop van de tijd dat ik de offers die het kost, niet makkelijk meer opbreng. Ik mis de mensen, mijn vrienden, onze familie. Nog meer, nu mijn ouders er niet meer zijn en ik bovenaan ‘de ladder’ van mijn generatie sta. Ik mis de vanzelfsprekendheid van een thuis, dat je opbouwt door ergens langere tijd te wonen en te investeren. Een nieuw leven op een nieuwe plek opbouwen kost tijd en energie, en ik merk dat beide schaars zijn als je als druk gezin midden in het leven staat. En terwijl ik hierover nadacht, kwam Petrus’ opmerking in mijn gedachten: ‘Heer, wij hebben alles achtergelaten om U te volgen’. Ik voegde eraan toe: ‘Maar het valt niet mee’.

Herkenning?
Een tijdje geleden sprak ik een lieve vrouw, die pas verhuisd was om op de plek waar ze nu woont de Heer te dienen. Ook zij gaf aan dat ze dit aspect aan het werk voor God moeilijk vindt. Een poosje later sprak ik iemand anders, die jaren geleden keuzes gemaakt heeft, waarvan hij geloofde dat God die van hem vroeg. Maar het valt hem zwaar. Is dit het nu? Dat avontuur met God, als een Abram achter God aan, doen wat Hij vraagt, ongeacht wat het ons kost… Soms kan dit best tegenvallen. Misschien herken je het wel in jouw situatie, op de plek waar jij woont of werkt.

De weg naar Huis
gaat altijd
via het kruis

Jezus’ verzekering
Misschien is dit wel de reden dat ik merk dat ik moeite heb om dingen los te laten, zoals die rijke jongere. Als je loslaat in Naam van de Heer, betekent dat niet per definitie dat de film doorloopt in een zonovergoten landschap met grazende schaapjes in een zacht bedje van gras. Het betekent wel dit:

Jezus zei: ‘Ik verzeker jullie: iedereen die broers of zusters, moeder, vader of kinderen, huis of akkers heeft achtergelaten omwille van mij en het evangelie, zal het honderdvoudige ontvangen: in deze tijd broers en zusters, moeders en kinderen, huizen en akkers, al zal dat gepaard gaan met vervolging, en in de tijd die komt het eeuwige leven. Vele eersten zullen de laatsten zijn en vele laatsten de eersten.’

Naar Huis via het kruis
Dat zonovergoten landschap, dat is de plek waar we naar op weg zijn. Tot die tijd zal de Heer ons geven wat we nodig hebben. En dat is soms op een andere manier dan wij denken. De Heer gaf de Israëlieten dan wel het manna in de woestijn, maar niet eerder dan nadat Hij hen honger had laten lijden (Deuteronomium 8:3).

U hébt zijn macht leren kennen: hij liet u honger lijden en gaf u toen manna te eten, voedsel dat u nooit eerder had gezien en uw voorouders evenmin. Zo maakte hij u duidelijk dat een mens niet leeft van brood alleen, maar van alles wat de mond van de HEER voortbrengt.

Soms laat de Heer ons voelen wat we missen. De Israëlieten hadden geen trek – ze hadden honger. Zo kunnen wij fysiek pijn ervaren als we iets of iemand missen. Gods doel daarmee is dat we zullen ontdekken dat we niet alleen iets of iemand nodig hebben, maar dat we ons vastklampen aan Hem en Zijn woorden. deuteronomium 32.jpgDat we ervaren wat het betekent dat Hij onze Rots is (Deuteronomium 32:3-5; Psalm 107:23-32) en dat we actief pleiten op de beloftes die Hij ons gegeven heeft.

Soms moeten we gewoon weer leren om afhankelijk te zijn van Hem en niet van wat wij kunnen of hebben. Net als die rijke jongere. Arie van der Veer zei het zo: de weg naar Huis gaat altijd via het kruis. Het kruis van Jezus. En het kruis dat we elke dag opnemen als we Hem volgen. Maar het einddoel staat vast: eenmaal komen we echt Thuis!


Eenmaal maakt U alles weer nieuw, Jezus.
Eenmaal heelt U iedere wond,
heel de oude wereld verdwijnt;
de pijn voorbij.

Eenmaal maakt U alles volmaakt, Jezus.
Eenmaal zal het duidelijk zijn,
alle zorg en wanhoop verdwijnt;
de angst voorbij.

Refrein:
Op die dag, in de hemel,
wat een dag, wat een vreugde zal dat zijn,
dan zijn wij bij Jezus
en klinkt het overwinningslied.

Eenmaal, oog in oog met de Heer Jezus,
kan genade heerlijker zijn?
En U maakt ons anders en nieuw,
op die dag.

Eenmaal zijn we werkelijk vrij, Jezus.
Eenmaal is het vechten voorbij,
dan zien we uw macht en uw pracht,
op die dag.

(Refrein)

Eenmaal, oog in oog met de Heer Jezus,
kan genade heerlijker zijn?
En U maakt ons anders en nieuw.
Ja, U maakt ons anders en nieuw.
U maakt ons anders en nieuw
op die dag.

(Refrein)

En klinkt het overwinningslied.

2 Thessalonicenzen 4:13-17, 1 Korintiërs 15:50-57
Opwekking 818; Oorspr. titel: One day (when we all get to heaven)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s