Omgeven door Jezus, de Overwinnaar en dé reden om te leven

De angst hangt als een inktzwarte bal in mijn maag. ’s Nachts vormen sinistere gebeurtenissen het decor van mijn dromen. Vuur. Flitsende zwaarden. Ontvoering. Geen uitweg, gevangen. Dit keer niet alleen, maar samen met de kinderen die van mij afhankelijk zijn. Overdag zijn indrukken mij snel teveel en hangt de vermoeidheid als een sluier om mijn schouders. God verandert in een God Die eist en nooit genoeg heeft. En dat op het moment dat mijn energie niet toereikend is om aan Zijn eisen te voldoen.

Uitzien
Weken lang leefden we toe naar de bruiloft. We zochten foto’s uit. Beschreven het leven. Deelden de herinneringen en beleefden de mooie momenten opnieuw.

En dan, de dag zelf: we genoten met het bruidspaar mee van de prachtige dag die het was. Door de geschreven woorden heen waren daar ook onze ouders, die samen met onze grootouders in de kerk zo schrijnend afwezig waren.

Rafelrandjes
Ook afgelopen nacht was de angst tastbaar aanwezig en ik begon de dag zonder dat te willen. Ineens viel het kwartje. Rauw. Opnieuw de rouw. Het verdriet, dat volgens mijn berekeningen al lang voorbij had moeten zijn. De pijn van rafelige littekens, die toch littekens zijn en geen open wonden meer. Maar wie bepaalt wanneer pijn voorbij is? Wanneer het gemis niet meer zo tastbaar aanwezig hoeft te zijn?

Wat een verademing om dan te lezen dat rouw geen principes heeft[i] . Geen systeem. Geen tijdsspanne waarin het komt en gaat. Het gaat en het komt weer, soms onverwacht en ongedacht. Je kunt het wegduwen, maar het veert terug als een bal die diep onder water los gelaten wordt. En wat een opluchting dat verdriet niet altijd betekent dat de tranen over je wangen lopen, maar dat het zich blijkbaar ook kan uiten doordat somberheid, vermoeidheid en angst de regie over je emoties overnemen. ‘Het is dus niet vreemd’, bedenk ik me en als vanzelf komen dan toch de tranen.

Antwoord
Terwijl ik van mijn lunch-met-thee geniet, begint YouTube aan één van mijn favoriete liederen. Het is het antwoord op de rauwe rouw die zich vanmorgen aan mij opdrong. Mijn pijn is niet groot, vergeleken bij die van zoveel anderen in door oorlog en vervolging geteisterde gebieden. Maar als dit al zo zeer doet, hoe moet het dan met dat wat op wereldschaal écht groot is?

Als mens kun je verder leven, je kunt genieten van al het mooie dat er is en je kunt een zegen zijn voor de mensen om je heen. Maar de rafelranden die gemis met zich meebrengt, kunnen wij in dit leven niet oplossen. De gaten in ons hart die het leven erin geslagen heeft, zal niets of niemand kunnen vullen.

ZZ Jezus overwinnaar

Jezus Overwinnaar
En dáárom ben ik zo ontzettend rijk gezegend dat ik Jezus mag kennen. Want Hij is de grote Overwinnaar. Er komt een dag – en daar kijk ik naar uit! – dat we dat met eigen ogen zullen zien. Voor eeuwig is Zijn heerschappij. Hier wankelt alles, maar Zijn troon staat onwankelbaar. Wij zijn zwak, maar er is ongeëvenaarde kracht in Zijn grote Naam. Mensen kunnen teleurstellen, geliefden kunnen je beschadigen, de grond kan onder je voeten wegzakken en je kunt je identiteit verliezen. Maar Jezus is de grote Overwinnaar. Hij leeft en wij zullen leven, dankzij Zijn verlossende werk op Golgotha. Zoals het prachtige lied ‘Jezus, Overwinnaar’ zegt:

De duisternis licht op door U.
De duivel is door U verslagen.
Dood waar is je macht, waar is je prikkel gebleven?
Jezus leeft en ik zal leven!

Omgeven door U
En waar het verleden mij inhaalt op onverwachte momenten, de pijn van de vroegere eenzaamheid groter wordt en ik mij geen overwinnaar voel doordat kracht en passie mij in de steek laten, overwin ik door de overwinning van dit Lam van God, zoals YouTube mij in het daarop volgende lied voorhoudt: ‘Als er niemand om mij geeft dan ben ik omgeven door U’.

Uitzicht
Én het is, zoals Paulus het zegt in het bekende gedeelte uit 1 Korinthe 15:53-58:

Wanneer dit vergankelijke lichaam is bekleed met het onvergankelijke, dit sterfelijke met het onsterfelijke, zal wat geschreven staat in vervulling gaan: ‘De dood is opgeslokt en overwonnen. Dood, waar is je overwinning? Dood, waar is je angel?’ De angel van de dood is de zonde, en de zonde ontleent haar macht aan de wet. Maar laten we God danken, die ons door Jezus Christus, onze Heer, de overwinning geeft. Kortom, geliefde broeders en zusters, wees standvastig en onwankelbaar en zet u altijd volledig in voor het werk van de Heer, in het besef dat door de Heer uw inspanningen nooit tevergeefs zijn.

Ook al is de rouw rauw en lijden we aan de fantoompijn van de gerafelde littekens in ons leven, de dood heeft niet het laatste woord. Ook al ben ik niet in staat om te voldoen aan alles wat ik voor mijn gevoel moet van God, ik mag erop vertrouwen dat Jezus genoeg is. Jezus, de Naam boven alle Namen, is de grote Overwinnaar in leven en in dood. Hij is de reden dat ik leef en Hij is de reden om door te gaan. Voor Hem én door Hem zal ik mijzelf met inspanning van al mijn krachten inzetten voor het werk van mijn God.

Als ik kijk naar het hier en nu lijken die inspanningen soms nutteloos, maar God leert mij vanuit dit gedeelte dat in Jezus mijn inspanningen niet vergeefs zullen zijn. En dát is de goede boodschap voor ieder mens op deze aarde: het leven doet ertoe, omdat er een eeuwig, goed, overwinnend leven is na de dood door Jezus onze Overwinnaar, en we Hém op een dag in de ogen mogen kijken, Die ons tot voorbij de dood heeft liefgehad!


[i] ‘Verdriet is een werkwoord’, Margriet van der Kooi

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s