Een ‘schijn van godsvrucht’ en een intrigerend voorbeeld

‘Zij zijn meer liefhebbers van zingenot dan liefhebbers van God. Zij hebben een schijn van godsvrucht, maar hebben de kracht ervan verloochend.’ Soms zijn er van die zinnetjes, die blijven haken. Je hebt ze ooit eens ergens gelezen, denkt erover na, maar komt er niet helemaal uit. Dit is er wat mij betreft zo eentje.

pablo-1

De woorden van 2 Timotheüs 3 en 4 heb ik achttien jaar geleden in mijn hart gestopt. Het was in de periode dat God voor mij ging leven. Hij reageerde op mijn gebeden. Ik zag Hem aan het werk. Tijdens een zoektocht in mijn Bijbeltje kwam ik dit gedeelte tegen:

‘En weet dit dat in de laatste dagen zware tijden zullen aanbreken. Want de mensen zullen liefhebbers zijn van zichzelf, geldzuchtig, grootsprekers, hoogmoedig, lasteraars, hun ouders ongehoorzaam, ondankbaar, onheilig, zonder natuurlijke liefde, onverzoenlijk, kwaadsprekers, onmatig, wreed, zonder liefde voor het goede, verraders, roekeloos, verwaand, meer liefhebbers van zingenot dan liefhebbers van God. Zij hebben een schijn van godsvrucht, maar hebben de kracht ervan verloochend. Keer u ook van hen af.’

Motivatie
Die hele rij aan pijnlijk egocentrische eigenschappen dreunde mijn hart binnen. Wat wilde ik daar graag iets aan doen! Jezus brengen in de liefdeloosheid. Warmte waar mensen klemkleumen in hun eigen hart. Met de woorden van het vierde hoofdstuk bevestigde de Heer dit verlangen, waardoor ik met stuiterende motivatie aan mijn studie Godsdienst Pastoraal Werk begon.

Inmiddels zijn we een aantal jaren verder. We leven niet meer in het gemoedelijke Harderwijk, maar in een grote stad. De kilheid van het individualisme zit me wel eens dwars (ook al zijn hier veel liefdevolle mensen te vinden). Tel daar een paar jaar Midian-ervaring à la Mozes én een pittig jaar vol strijd bij op, en de motivatie van achttien jaar geleden is gereduceerd tot het stuitergehalte van een knikker. De lol is ervan af. De zin eruit.

Dromen van
een boerderijtje
langs het
water… Hier
kun je de Heer
toch ook prima
dienen?

Afstand nemen
En dan is daar de zomer. Even er tussenuit. Heerlijk in het weidse Groningse landschap. Dromen van een boerderijtje langs het water, met genoeg ruimte om gasten een paar dagen te kunnen ontvangen. Weg van alle prikkels, strijd en gevoeligheden. Hier kun je de Heer toch ook prima dienen?

Het voelde lekker, om even los te komen van al die dingen die je het gevoel geven dat het niet lukt. Om even te vergeten dat God je op deze plek heeft gebracht en dat het werk hier nog niet klaar is. Sterker nog: dat in dit jaar veel gaten in de gelederen zijn gevallen en elk paar handen nodig is. Maar langzaam bekroop mij ook het gevoel dat er iets niet goed ging. Dat ik mij afsloot voor Gods stem en mij niet als Jezus aan de wil van Vader over wilde geven.

Vragen
Toen was daar die tekst. ‘Ze zullen meer liefhebbers zijn van zingenot dan liefhebbers van God. Zij hebben een schijn van godsvrucht, maar hebben de kracht ervan verloochend’.

‘Heer, ben ik dat? Heb ik de liefde voor U ingewisseld voor mijn eigen verlangens? En wat is dat, die godsvrucht? Wat is de kracht daarvan? Betekent dat, dat we veel te weinig bezig zijn met de krachtige uitingen van Uw Geest: genezing, bevrijding en alles wat daarbij komt kijken?’

Het spetterde
daar van
de krachten
en wonderen!

Godsvrucht en kracht
Reden voor een zoektocht. Schijn van godsvrucht, dat is inderdaad dat je zegt christen te zijn, maar diep van binnen niet veranderd bent. Dat je liever meegaat in de dingen waar je zelf naar verlangt, dan in de dingen die God belangrijk vindt.

En die kracht… dat heeft hier niet zozeer te maken met bijzondere uitingen van God. Jannes en Jambres worden in dit verband genoemd. Waarschijnlijk waren dat de aanvoerders van de magiërs aan het hof van farao. Als Mozes een teken deed, deden zij het na. Het spetterde daar van de krachten en wonderen! Maar wat zij niet deden, was zich overgeven aan de God van Israël. Zij stonden op tegen de waarheid. Hun gezindheid was verdorven en hun geloof verwerpelijk: deze mannen geloofden echt wel dat de God van Israël bestond. Maar wat kochten ze ervoor? Het ging hen om hun eigen welzijn, niet om dat van de God Die hemel en aarde maakte.

Wie is de bron
en wie is het doel
van onze liefde?

Wat is die kracht dan wel?
Als ik de tekst eromheen lees, en duik in de grote lijn van dit boek, denk ik dat het gaat om de zuivere liefde van en voor God. Deze komt tot uiting in het volharden in het leven met Hem. Wie is de bron en wie is het doel van onze liefde? Al die kenmerken van de ‘mensen in de laatste dagen’ zijn terug te voeren op de richting van hun liefde: zichzelf.

De studiebijbel (HSV) zegt het zo:

Kracht betekent de tegenwoordige, effectieve werking van God in en door het leven van gelovigen. Godsvrucht betekent oprechte vroomheid. Daarbij horen heiligheid, eerbied, geloof, liefde en toewijding aan God. In 2 Tim. 1:7 verbond Paulus ‘kracht’ met de tegenwoordigheid van de Heilige Geest. Deze kracht maakte volharding mogelijk door lijden en gelovige verdediging van het Evangelie. De mensen naar wie 3:1-9 verwijst, zeggen God te kennen, maar hun levens zijn verstoken van het werk van de Geest. Deze Geest zou als gevolg heiligheid, volharding en doeltreffendheid in het bevorderen van het Koninkrijk van God hebben opgeleverd’.

Deze hoofdstukken uit Timotheüs gaan dus voor een groot deel om volharding en liefde. Waar de liefde voor God verflauwt, neemt de liefde voor onszelf toe. En waar de liefde voor onszelf toeneemt, zullen we minder gevuld zijn door de kracht van God. Het gevolg? Moeite om te volharden in dat, wat God belangrijk vindt.

Waar de liefde
voor God verflauwt,
neemt de liefde
voor onszelf toe.

Paulus en Demas
Paulus wist dankzij Gods kracht en liefde te volharden tot het bittere einde. Terwijl hij wachtte op zijn executie (‘Mijn bloed wordt al als een offer uitgegoten, het moment waarop ik heenga nadert’), vroeg hij Timotheüs nog wat spullen te brengen. Spullen, waarmee hij verder kon werken aan Gods Koninkrijk, totdat hij onthoofd zou worden in de dienst aan zijn God.

Aan het eind van het boek staat nog zo’n intrigerend zinnetje, dat in schril contrast staat met de volharding van Paulus: ‘Kom snel naar me toe, want Demas heeft me verlaten; hij heeft deze wereld lief gekregen en is naar Thessalonica vertrokken’. Demas’ liefde richtte zich niet langer op God, maar op zichzelf en wat de wereld hem te bieden had. De boerderijtjes in Thessalonica waren erg aantrekkelijk, vermoed ik, na alle ontberingen die Demas samen met Paulus doorgemaakt had.

Hij heeft deze
wereld lief
gekregen en is
vertrokken…

Confronterend
‘Zij zijn meer liefhebbers van zingenot dan liefhebbers van God. Zij hebben een schijn van godsvrucht, maar hebben de kracht ervan verloochend’. Zomaar een zinnetje dat is blijven haken en dat op het juiste moment boven komt drijven. Confronterend, maar goed.

De vraag is dus: ben ik meer een liefhebber van mijn eigen verlangens, of van God? Doe ik of ik een rechtgeaard christen ben, zonder in liefde en volharding God na te volgen? Of dien ik God vanuit Zijn kracht en is Zijn krachtige aanwezigheid zichtbaar in mijn leven? Goed om regelmatig op te reflecteren.

Voor nu blijven wij in Almere. God is hier nog niet klaar, onze opdracht is nog niet afgerond en wij hebben van Hem ook geen nieuwe opdrachten gekregen. Wel gaf Hij mij een nieuwe uitdaging in de vorm van een baan als schrijver/redacteur bij een kerkelijke jongerenorganisatie. #Dankbaar voor de leiding van Gods Geest en de liefdevolle zorg van onze God!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s